โรคติดต่ออุบัติใหม่ ตามนิยามขององค์การอนามัยโลก หมายถึงโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อใหม่ โรคติดต่อที่พบในพื้นที่ใหม่ โรคติดต่ออุบัติซํ้า เชื้อก่อโรคที่ดื้อต่อยาต้านจุลชีพและเหตุการณ์จงใจกระทำ ของมนุษย์ด้วย สารชีวะ

            การเกิดโรคติดต่ออุบัติใหม่เป็นผลจากปัจจัยหลายประการ เช่น การเปลี่ยนแปลงด้านประชากร การเปลี่ยนแปลงของเชื้อโรค การใช้ยาที่ไม่ถูกต้องทำ ให้เกิดการดื้อต่อยาปฏิชีวนะ การเปลี่ยนแปลงด้านวิถีชีวิตและ พฤติกรรมของมนุษย์ความก้าว

หน้าทางเทคโนโลยี การรบกวนธรรมชาติและระบบนิเวศวิทยา การเดินทางที่สะดวก ทำ ให้โรคแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ปัจจัยต่างๆเหล่านี้ล้วนมีส่วนทำ ให้เกิดโรคติดต่ออุบัติใหม่ขึ้นมาอย่างมากมาย

1.โรคติดต่ออุบัติใหม่ หรืออุบัติซ้ำที่เกิดขึ้นแล้วในประเทศไทย เช่น โรคไข้หวัดนก โรคไข้หวัดใหญ่ สายพันธุ์ H1N1 (2009) โรคมือ เท้า ปาก โรคลีเจียนแนร์ โรคไข้ปวดข้อยุงลาย โรควัณ       โรคบรูเซลโลสิส โรครินเดอร์เปส โรคไข้กาฬหลังแอ่น

โรคทางเดินหายใจตะวันออกกลางหรือโรคเมอร์ส และโรคติดเชื้อไวรัสซิกา เป็นต้น

            2.โรคติดต่ออุบัติใหม่ที่อาจแพร่มาจากต่างประเทศ เช่น โรคไข้เหลือง โรคลิชมาเนีย โรคติดเชื้อ ไวรัสนิปาห์ โรคไข้เวสไนล์ โรคติดเชื้อไวรัสอีโบลา โรคติดเชื้อไวรัสมาร์บูร์ก โรคสมองฝ่อที่เกิดจากโรคสมองฝ่อในวัว หรือโรควัวบ้า  โรคพีพีอาร์  โรคที่อาจติดมากับสัตว์ เช่น โรคฝีดาษลิง และโรคที่ใช้เป็น อาวุธชีวภาพ เช่น โรคแอนแทรกซ์ โรคไข้ทรพิษ และโรคกาฬโรค เป็นต้น

            3.โรคติดต่ออุบัติใหม่ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต เช่น โรคที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของเชื้อไข้หวัดใหญ่ สายพันธุ์ใหม่ โรคที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของเชื้อไข้หวัดนก และโรคที่เกิดจากเชื้อดื้อยาชนิดใหม่ เป็นต้น